‘धृतरास्ट्र’ राजन मुकारुङ - Sainokhabar
pin uppinuppin up casinopinup azpin uppinup azpin up azpin-up online casinopin uppin up azerbaijanpin up azerbaycanpin-up oyunupinup loginpinup casinopin up casino indiapin up indiapinup bet indiapin up bet indiapin up indiapin up casinopin up indiapin up kzpin up betpin uppin up betpin up bet зеркалоpin upmostbet azemosbetmosbet casinomostbet azmosbetmostbetmostbet casinomostbet aviatormosbet aviatorмостбет кзmostbet kzmostbet1win kz1win casino1win1 win1win uz
  • मङ्गलबार, जेठ ०८, २०८१

‘धृतरास्ट्र’ राजन मुकारुङ


एभलेट फुङ

मदन पुरस्कार बिजेता राजन मुकारुङले देश सुब्बालाई खिसिट्युरी गर्दै’ स्वघोसित दार्शनिक’ हुन् भनेर प्याच्च लेखिदिए । यसको मतलब या त राजन मुकारुङ देश सुब्बाको भयवादी दर्शनको बढदो चर्चादेखि त्रसित छन् । कि नभए राजन मुकारुङको बुद्धिमा अलिक आलोकाचोपना छ ।
न्युटन र लेईब्निजमा गणितको सुत्रको बारेमा बिवाद भयो । तर न युटनले लेईब्निज लाई खिसिट्युरी गरे । नक्की महान गणितिज्ञ लेईब्निजले न्युटनको खिसिट्युरी नै गरे । किनकि बौद्धिकताको एउटा उम्दा सुन्दर पक्ष भनेको नै , सबै प्रकारका बिचारहरु लाई फुल्न ( फुल्नु दिनु हो । ती बिचारहरु र बिचारकहरु लाई ईज्जत् दिनु हो । जस्तो न्युटन र लेईब्निज बिचमा मतभेद हुँदा हुँदै पनि उन्निहरुले एक अर्का लाई खिसिट्युरी गरेनन् । तर राजन मुकारुङ धारेहात लगाउँदै देश सुब्बलाई ‘खिसिट्युरी’ गर्दै स्वघोशीत दार्शनिक’ भने ।
राजन मुकारुङहरुले सृजनसिल अराजकता भन्ने अभियानको शुरुआत गरे । उत्पीडित जातिहरुको हकमा साहित्यमार्फत् कलम चलाए । तर त्यो भन्दा अगाडि नै, देश सुब्बाले पहिचानका मुद्दाहरु साहित्य मार्फत् उठाईसकेका थिए । फरक यति होकि, राजन मुकारुङ्हरुले सङ्गठित रूपमा पहिचानका मुद्दाहरु लाई उठाए । तर देश सुब्बाले चै , एक्लै । अन्नि कसरी चै, देश सुब्बाले पहिचानसम्बद्ध साहित्यहरु लेखेनन भन्नू ? कसरी चै, देश सुब्बाको बिचारहरु राजन मुकारुङमा ट्रान्सफर भएन भन्नू ? त्यसो त पहिचान सम्बद्ध साहित्यहरुको ईतिहास अध्यन नगरे पश्चात् राजन मुकारुङ भित्री म नै, पहिचान सम्बद्ध साहित्यको ‘फिरोन’ हुँ । पहिचान सम्बद्ध साहित्यको लुई चौधौं पनि म नै हुँ भन्ने भावना जाग्नु स्वाभाविकै हो ।
देश सुब्बाले अपतन भन्ने कृति लेखेका छन् । यो उन्को सङ्ग्रह पढने हो भने राजन मुकारुङले पहिचानको सन्दर्भमा लेख्नु भन्दा पहिले नै देश सुब्बाले समाजमा, राजनीतिमा, राज्यमा र संस्कृतिमा बाहुनवादीहरुले उत्पीडित जातिहरु माथी कस्तो प्रकारले उत्पीडन गरिरहेका छन् ? आफ्नो बर्चस्व बाहुनवादीहरुले राज्य र समाजमा कसरी कायम गर्दै आईरहेका छन् ? र , त्यसको विरुद्धमा उत्पीडित जातिहरुले कसरी प्रतिरोधात्मक चेतनाको बिकास गर्दै आईरहेका छन् ? कम्युनिस्टको नाउँमा उत्पीडित समुदायहरुले कसरी आफनै पहिचानहरु माथी लात हान्दैछ्न ? भन्ने कुरोहरुको सबिस्तार वर्णन गरेका छन् । र , म यो ठोकुवा सहित भन्छु देश सुब्बाको यो कृति प्रत्येक उत्पीडित जातिहरुले अध्यन गर्नुपर्छ । र मात्रै , उत्पीडित जातिहरु जाग्छन । तर राजन मुकारुङ यतिबेला ‘धृतरास्ट्र’ बनेका छन् । त्यहीँ भएर राजन मुकारुङले देश सुब्बाले पहिचानको सन्दर्भमा के कति योगदान दिए ? भन्ने सत्य कुरो कहिँले पनि देख्दैनन् ।
अर्को कुरो जहाँ सम्म दर्शनको प्रश्न छ । देश सुब्बाले भयवाद भन्ने नयाँ दर्शन ल्याएकै हुन् । अहिलेसम्म मैले भयवाद भन्ने दर्शन यो मानवजातिको समाजमा स्थापित भएको वा त्यसको सन्दर्भमा लेखिएका र बोलिएका कहिँ कतै सुनेको छैन । देश सुब्बाको भयवादी दर्शनले भन्छ (हामी सबै जिवित प्राणिहरु भयमा बाँचेका छौ । र, यो हो पनि । किनकि कसैलाई मृत्युको भय । कसैलाई जागिर चट हुन्छ भन्ने भय । कसैले मार्छ कि भन्ने भय । कसैलाई ईज्जत् जान्छ कि भन्ने भय । कसैलाई ब्यापार चौपट्टै हुन्छ कि भन्ने भय । वास्तवमा सिग्मन्ड फ्रायडले जसरी मनोबैज्ञानिक बिचार ल्याए । आज देश सुब्बाले त्यसरी नै, भयवादी दर्शन ल्याए । देश सुब्बाको उक्त भयवादी दर्शन अहिले दार्श्निक शोफेनहावारले भने जस्तै ३ चरणहरु बाट गुज्रीन्दैछ । त्यहीँ भएर उन्ले भयवादी दर्शनको सन्दर्भमा अमेरिकी बिश्वबिद्धालयमा, मस्को बिश्वबिद्धालयमा र आसामका बिश्वबिद्धालयमा प्रबचनहरु दिदैछ्न । उन्को प्रबचनहरु प्राध्यापक र बिश्वबिद्धालयमा अध्यन गर्ने बिद्यार्थीहरुले सुन्दैछ्न । अमेरिकी पुरस्कार बाट पुरस्कृत भएका छन् । यदि यो दर्शन दुनियाँमा प्रयोग भईसकेको वा स्थापित भईसकेको हुन्थ्यो भने देश सुब्बाको प्रबचन सुन्न निश्चितरूपमा कोहि पनि आउँदैन थे । तर ‘धृतरास्ट्र’ भईसकेका राजन मुकारुङले यस्तो कुरो देख्दैन ।

सम्बन्धित खवर