कथा: “पक्रोती र फाक् योपा“ - Sainokhabar
pin uppinuppin up casinopinup azpin uppinup azpin up azpin-up online casinopin uppin up azerbaijanpin up azerbaycanpin-up oyunupinup loginpinup casinopin up casino indiapin up indiapinup bet indiapin up bet indiapin up indiapin up casinopin up indiapin up kzpin up betpin uppin up betpin up bet зеркалоpin upmostbet azemosbetmosbet casinomostbet azmosbetmostbetmostbet casinomostbet aviatormosbet aviatorмостбет кзmostbet kzmostbet1win kz1win casino1win1 win1win uz
  • शनिबार, मङि्सर ०६, २०८३

कथा: “पक्रोती र फाक् योपा“

लीला सिङ्गक लिम्बु

पक्रोती गाउ भरिको मान्छेले सम्झिने नाम हो । कारण सानैदेखि यती चक चके थिई कि भनी साध्य छैन । जन्मनु मात्र छोरी जन्मेकी थिई । काम लवाई खवाई बोलि चाली हिड डुल ठ्याक्कै छोरा मान्छे जस्तै । त्यसो त सानैदेखि अहिलेसम्म नि त्यो घरमा छोराको भन्दा कम जिम्मेवारी उठाकी छैनन् । पक्रोती आफू भन्दा साना साना फुच्चा फाच्ची बटुलेर ग्याङ नै बनाउथी । आमाको जाड छान्ने सर्समा लिएर घुङ्सुवा खोलाको साप्मा, झिंगे माछा घन्टाउके सबै समात्न भ्याउथी । खोल्सा खोल्सिका चप्लेटी, मसिना ढुङ्गा कहिले टुंगोमा हुन्नथे, पक्रोतिको गङ्गटा मिसनले ।आमाको मजेत्रोले घुङ्सुवा खोलाको महबिरमा जाल थाप्थिन । मजेत्रो र जाड छान्ने सरसमा फटाईले कुटाई पनि थुप्रै भेटिन् । घरमा जिम्मेवारी पनि त्यस्तै पर्थ्यो । सामान ल्याउनु पुर्याउनु, फेदाङ्मा लिनु, बढी जसो घर बाहिरको काम । पक्रोतीको आमा सुम्बाङ्गी तुम्मा उहिले देखी सुङ्गुरको माउ पाल्ने । हरेक पटक माउलाई योपा (बिररसाड) खोजी ल्याउने जिम्मा पनि पक्रोती कै हो । योपालाई छु छु गर्दै गित गाउदै उफ्री हिँड्नु खुब रमाईलो लाग्छ उनलाई ।

दशै भर्खरै सकिएर तिहार लाग्नै लागेको रमाइलो बातावरण पारिलो घाम । सधै झैं सुम्बाङ्गी तुम्माको माउ सुङ्गुरलाई योपा लाउनु पर्ने भो । पक्रोती लागिन् बैदार बाजेको घरमा योपा लिन । बालिघरे योपा न र्पयो खोर मात्र खोली दिनुपर्छ मान्छे पछ्याएर हिडिहाल्छ । पक्रोती नि के कम ! उसको पालो योपालाई डोरीले बाधी र डोरीलाई कम्मरमा फन् फन् कसी । अनि गीत गाउदै नाच्दै ओरालो लागि ….. हरियो गोबरले लिपेको लछिमी पुजा गरेको हे औसीको दिन गाई तिहार भैलो । यतिबेला सम्म त नुक् नुक्, नुक् नुक् गर्दै योपाले पक्रोतीलाई पछ्याउदै थियो । जब घर पुग्ने बेला भो योपा यस्तरी दौडियो कि ! पक्रोतीले न त योपा नै पकड्न भ्यायो न कम्मरमा बाधेको डोरी नै फुस्काउन ! सानो ओरालो बाटो त काट्यो काट्यो, घर पछाडि भर्खरै काटेको घैया धानको नल, ढुङ्गा, माटो भरी पक्रोती यसरी घिसारियो कि ! हात, कुहिना, अनुहार, खुट्टा सबै पिल्सिएर रगत निस्किदै थियो । भर्खरै दशैमा सिलाएको जामा र सुरुवाल ठाउ ठाउमा फाटीसकेको थियो । सुम्बाङ्गी तुम्मा कराउदै थिई । ए पक्रोती थुईक्का तेरो बुद्धि ! कसो घाटिमा अड्काएर मरिनस् । होईन “तरुनीको गन्ध थाहा पाए पछि, योपाहरु बौलिन्छ भन्ने तलाई थाहा छैन ?“ थुक्का चिल्लाङ्सिर सर्गी किर ।

योपा बासको भाटाले बारेको बार काटेर तरुनी भेट्न पुगी सकेको थियो । पक्रोती भने लामो सास फेर्दै रातो गाला पारेर थरर काम्दै बारमा तेर्सो अल्झी राखेकी थिई । केजिते केस्से पक्रोतेओ भन्दै गनगनिदै आमाले कम्मरको डोरी खोलेर उठाइन् ।

कथा श्रोत ः ललिता तुङ्खेवा लिम्बु
योपा ः सुङ्गुरको बिररबिउरसाड
सरस्मा ः जाड छान्ने छान्नु
महबिरः घुङ्सुवा खोलामा अवस्थित पानिको दह
नोटः यो कथा कोही कसैसङ्ग मेल खाएमा संयोग मात्र हो । कथाका पात्रहरु काल्पनिक हुन् नाम मेल खाएमा माफी पाउ । नोगेन

न्युयोर्क
१÷२३२०१९

सम्बन्धित खवर