पाण्डे भर्सेज यादवः एक पहेँली - Sainokhabar
pin uppinuppin up casinopinup azpin uppinup azpin up azpin-up online casinopin uppin up azerbaijanpin up azerbaycanpin-up oyunupinup loginpinup casinopin up casino indiapin up indiapinup bet indiapin up bet indiapin up indiapin up casinopin up indiapin up kzpin up betpin uppin up betpin up bet зеркалоpin upmostbet azemosbetmosbet casinomostbet azmosbetmostbetmostbet casinomostbet aviatormosbet aviatorмостбет кзmostbet kzmostbet1win kz1win casino1win1 win1win uz
  • शनिबार, मङि्सर ०६, २०८३

पाण्डे भर्सेज यादवः एक पहेँली

अमित थेबे मिहाङ

“तिमीले भनेका कुराप्रति मेरो असहमति छ । तर, तिम्रो मप्रति असहमत हुने अधिकारको रक्षा गर्न अन्तिम श्वाससम्म लडिरहनेछु ।“
-भोल्टेयर

नेपाली समाजमा शक्ति उन्माद कस्तो हुन्छ । त्यो बुझ्न तीन मान्छेहरूलाई हेर्नु पर्छ । सेना, प्रहरीको रिकुटे तालिम लिइसकेपछिको युवा । राजनीतिक पार्टीको साधारण सदस्यता लिइसकेपछिको कार्यकर्ता । र, मिडिया या आधारभूत पत्रकारिता तालिम लिइसकेपछिको व्यक्ति । मान्छेमा बेग्लै तुजुक देखा परिहाल्छ । विश्व विजेता बनेको भान हुन थाल्छ । भुइँ र पृष्ठभूमि छाड्न थाल्छ । यस्तो लाग्दो हो उनी अविजित छन् । टक्कर दिने कि धूलो हुन्छन् कि निहुरिन्छन् ।

नेपाली समाज र यसका इञ्जिनहरू कति बेलगाम भएका छन् । मिडिया क्षेत्र हेरे पुग्छ । ०४६ को जनान्दोलनपछि सबैभन्दा फस्टाएको क्षेत्र र उद्योग हो ( सञ्चार । रेडियो, एफ्.एम्., टीभी, ब्रोडिसट पेपर मात्रै होइन अहिले सामाजिक सञ्जाल, युट्युब, ब्लगिङ, भ्लगिङ, पोड कास्टसम्मको सँस्कृतिले मानव जीवन जेलिएको छ । सूचना, जानकारी र ज्ञानले धेरै अर्थमा परनिर्भर समेत ।

——–

बौद्धिक विनिमयका लागि छापा या विद्युतीय माध्यममा लिइने दिइने अन्तर्वार्ताहरूलाई वैचारिक मन्थनको कामका लागि राम्रो स्रोत मानिन्छ । तर, पछिल्लो समययता मिडियाको इथिक्स र इन्टिग्रिटिलाई वहन गर्न सक्ने दूतहरू दुर्लभ हुँदै गएको महसुस हुन्छ । द्रुत विश्वमा धेरै मानिसहरू मानसिक रोगबाट पीडित छन् । ब्लड प्रेसर, तनाव, मानसिक अस्थिरता भएकाहरूका लागि टीभी, अनलाइन र छापाका सामग्रीहरू थप डिप्रेसनमा लाने प्रकृतिका मात्रै छन् । पूँजीवादी उपभोक्तावादी सँस्कृति यति गहिरोसँग अन्तर्घुलित छ । विकल्पका अनेक द्वारहरू छन् । तर, प्रवेश जहाँ गरे पनि अस्वस्थकर र कष्टप्रद ।

एभिन्यूज टीभीमा प्रस्तोता सुशील पाण्डे र बहालवाला उपप्रधानमन्त्री उपेन्द्र यादवबीच भएको घम्साघम्सीलाई धेरै चस्माले हेर्न सकिन्छ । कम्युनिस्टको बहुमत सरकारको एक सारथी सपाने(पहिले संसफो,ने) हुन् । सामाजिक अपराध, भ्रष्टाचार, बेथिति, महङ्गी, काण्ड, प्रकरण, जनविरोधी क्रियाकलाप बढेको सत्य हो । हुन त यसअघि पनि रामराज्य देश भन्ने त थिएन । तर, स्वाभाविक जनअपेक्षासामु ओली प्रशासन र सरकार खरो नउत्रेकै हो । दुई तिहाईको बल नपुगिरहेको बेला पूरक सङ्ख्या र्पुयाउन सत्तारोहण गरेको समाजवादी पार्टी आफ्नो मूल एजेन्डा संविधान संशोधनको दिशामा नहिँडेर केही समय दायाँबायाँ अल्मलेकै हो । नैतिक रूपमा सरकारमा बसिसकेपछि पार्टीले गुण अवगुण सबैको अपनत्व लिनुपर्छ । भलै, सरकारमा सपानेभन्दा नेकपा बढी प्रभावशाली छ । सडक सङ्घर्षका उसका पहिचानवादी सारथीहरू त्यसैले पनि यादव र उनको पार्टीप्रति बढी नै लक्षित भएर प्रस्तुत पनि भइरहेका छन् । धान खाने मुसो चोट खाने भ्यागुतो भनेझैं संविधान जारी गर्दा दीपावली गर्ने पार्टीका नेताहरूले गरिरहेका श्रङ्खलाबद्ध गल्तीका भागेदार बत्ती निभाउने पार्टी हुनु परिरहेको छ ।

——-

विजय कुमार पाण्डेको ’दिशानिर्देश’, भूषण दाहालको ’फायर साइड’ वा दिलभूषण पाठकको ’टफ टक’ हेरिरहनेहरूलाई धमला, पाण्डे, वाग्लेहरू उन्मुक्त लाग्छन् । अझ, ३० औँ हज्जार अन्तर्वार्ता लिने सीएनएनका लेरी किङ, सङ्घर्षशील महिलाहरूका आदर्श ओप्रा विन्फ्रेका सो हेरेर मज्जा लिएर बस्नेहरूलाई सुशीलको शीलता र शालीनतामा खडेरी लागेझैं हुन्छ । बहस भनेको फौदरी होइन । कडा हुनुको अर्थ कब्जियतजस्तो जक्डिनु होइन । सिधा हुनुको अर्थ एकाङ्गी हुनु होइन । हरेक घटना र सन्दर्भमा दुई या अनेक पाटाहरू हुन्छन् । जुन शक्तिशाली पेशा मानिएको पत्रकारिता या मिडियाका मान्छेले भुल्नु हुन्न ।

सुशील पाण्डे प्रवृत्ति नेपाली मिडिया कहाँ नेर छ भन्ने जान्न एक प्रतिनिधिमूलक चरित्र हो । ज्ञान र चरित्र दुई फरक कुराहरू हुन् । मिडिया अध्ययनमा उच्च शिक्षा हासिल गर्न सकिएला । दशकौँ बिताएपछि अनुभवका आधारमा ’बरिष्ठ’ को ट्याग भिर्न पनि गाह्रो नहोला । तर, भोलि ज्ञानको पुस्तान्तरण गर्दा हामीले संस्थागत गर्दै लगेको चरित्र कमसल भए पेशाप्रतिको विकर्षण उत्कर्षमा पुग्छ ।

——-

मिडिया काउन्सिल र आउन लागेको विधेयक निसन्देह पूर्ण प्रेस स्वतन्त्रता र वाक् स्वतन्त्रताका लागि प्रिय चीज हुने छैन । राजनीतिक आस्थालाई एकातिर राखेर हेर्ने हो भने यो भयङ्कर खतरा प्रस्ताव हो । ’स्टेट सेन्सरसीप’ कानूनमार्फत् पेशामा कसरी छिर्दैछ भन्ने उदाहरण हो । पाण्डे चरित्रले राज्यलाई निरङ्कुश हुन झन् प्रेरित मात्रै गर्नेछ ।

अन्तर्वार्ता मूल कुरा मनोवाद होइन । दुई पक्षको समान सहभागिता हुनुपर्छ । सवालहरूको वर्षा मात्रै होइन जवाफ सुनेर श्रोता र दर्शकहरूको इन्द्रियहरूलाई ओभानो पनि हुन दिनुपर्छ । शिष्टता, धैर्यता, बौद्धिकताको प्रदर्शन अन्तर्वार्ता लिने र दिने दुवैले प्रदर्शन गर्नुपर्छ । धुर्मुस सुन्तलीदेखि रवि लामिछानेसम्म आइपुग्दा ’स्टारडम’ले राज्यको सामर्थ्यलाई गिज्याइरहेको छ । पाण्डेमा पनि सो उन्माद लुप्त हुन सक्छ । नेपाली समाज स्टन्ट र कर्तुतमा आत्मिक आनन्द लिने वर्ग हो । तर, कतिबेला ती ताराहरू भुइँमा झर्छन् । पत्तो हुन्न ।

————-

१४ मे, २०१९ ।

सम्बन्धित खवर